شنبه 7تیر93 (ماجراهای آخر هفته)

سلام به گل دوستان خودم .باری اگر از حال این مادر بچه ها بخواهید با گرما در جنگیم  و تمام مهره های کمرمان در زیر این آفتاب سوزان به رقص در آمده اند و هر روز شعار ما این است:رضضضضضضضضضضضضضضا من دیگه نمیتونم ...

بگذریم چه کنیم تا بوده چنین بوده و تا هست ... میخواستم اندکی از اتفاقات آخر هفته مان برایتان نقل کنم که هم خاطراتی از دخترکمان بیان کنیم و هم گپی با شما عزیزان.

آخر هفته طبق قرار قبلی خاله مرضیه دوست مامان به همراه دختر کوچولوش آندیا خانوم 2ساله و همسرجان امیر آقا تشریف آورند منزل ما.منزل چه عرض کنم که اندکی پس از ورود اونا تبدیل شده بود به میدان جنگ. آویسا یه طرف آندیا طرف دیگه و من و کلاٌ مجموعه در حال صلح و صفا. نمیدونید چه وضعی بود.

آندیا کوچولو گلاب به روتون مشکل مزاجی داشت و مامانش باید بهش دارو میداد و از طرفی آویسا میخواست ببینیه مامانش چه کار می کنه. و آندیا هم نمی خواست آویسا بره.خلاصه یه بکش بکش بود که نگو .بعد سر عروسک خرسی و خلاصه تا نه و نیم شب وضع به  همین منوال بود.بعد تصمیم گرفتیم شام بریم بیرون و هنوز از خونه دور نشده بودیم دو عجوبه محترم خوابیدند و بعد به یک ترافیک سنگین بر خوردیم و تصمیم گرفتیم برگردیم و شام در خانه میل کنیم. هنوز در خانه مستقر نشدیم یه دفعه خاله جان یاد دستبند طلای محترمشان افتادند که چی دستم نیست و ما زبانمان سوخت که قبل از خروج بر دستان مبارکشان دیده بودیم و حالا نگرد کی بگرد. اینم قیافه چهارتامون

خلاصه بعد از گشتن های بسیار بلاخره امیرخان تونستند در ماشین شان لاشه های دستبند رو پیدا کنند.خوب شد که پیدا شد و گرنه این خاله مرضیه ...بگذریم خلاصه شامی سفارش دادیم و اندکی سر میز شام آرمیدیم. واقعاً شبی بود برای خودش

بعد رفتن خاله اینا یه کمردردی گرفتم با سردردی که نگو و نپرس.

روز جمعه هم طبق قرار قبلی با مامان جون اینا و عمه جان ها رفتیم جاجرود. هوا گرم بود و من کلافه کلافه. خوب بود فقط بعدش من مریض شدم و کارم به دکتر کشید. سردرد شدید با افت فشار. و کل شب دیشب نفهمیدم چه طوری گذشت

آویسا خانوم هم کلی با فرهام خان آب بازی کردند و خوش گذروندند و بعد از مدت ها در زیر درختان بلند بر روی پاهای عمو محمد شوهر عمه آزاده خوابیدند از محالات ممکن در فرصتی نزدیک تصاویرشان را برایتان می گذارم...